Paardentaal is een gratis digitaal paardenmagazine samengesteld voor de bewuste paardenliefhebber.

Stel dat je een paard was, van wie zou je dan willen zijn?

by Amanda Melchior
by Amanda Melchior

Beeld je eens in dat je een paard bent, als paardenmens is dat helemaal niet moeilijk. Bedenk nu eens van wie je graag zou willen zijn; wie je zou vertrouwen om je goed te behandelen. En bedenk ook eens van wie je perse niet zou willen zijn; wie je absoluut niet zou vertrouwen…

Heb je al twee mensen in gedachten? Zou het iets uitmaken als degene die je niet vertrouwt bitloos zou rijden? En bij degene die je wel vertrouwt; zou het iets uitmaken als die persoon wel met bit zou rijden? Waarschijnlijk niet…. Als je iemand vertrouwt, vertrouw je hem ook met het bit en als je iemand niet vertrouwt, vertrouw je hem ook niet met een touwhalster. Zou het iets uitmaken welke trainingsmethode de persoon die je niet vertrouwt gebruikt? Waarschijnlijk ook niet, want een methode is zo goed of zo slecht als de persoon die hem toepast…

Het punt dat ik wil maken is dat het voor je paard het allerbelangrijkste is wie jij als mens bent en dat al het andere daaraan ondergeschikt is. Uiteindelijk gaat het er voor een paard om of hij je onder alle omstandigheden kan vertrouwen.

Je paard vertrouwt je wanneer je altijd eerlijk, oprecht en liefdevol bent. Natuurlijk kun je best eens een inschattingsfout maken, maar als je intenties goed zijn zal je paard je dat snel vergeven. Als je eerlijk bent, naar jezelf en je paard, zul je nooit je emoties op je paard afreageren of hem anderzins tekort doen. Dan heb je het belang van je paard voorop staan en zoek je, wanneer er iets misloopt, de fout bij jezelf. Kies je voor een bit, dan gebruik je dat om subtiele hulpen te geven die ervoor zorgen dat je paard zijn lijf optimaal leert gebruiken. Kies je voor een bitloze optoming, dan doe je dat omdat je paard het prettiger vindt, niet om er indruk mee te maken.

Toen ik mijn paard Eden vroeger onbeteugeld bereed, vonden veel mensen dat erg vreemd. Nu, bijna 20 jaar later, lijken de rollen wel te zijn omgedraaid en moet je je haast verantwoorden wanneer je wel een bit gebruikt. Maar je kunt de relatie tussen paard en ruiter niet beoordelen aan de hand van de optoming of de gevolgde methode. Dat is net zoiets als concluderen dat een huwelijk fantastisch is, omdat de man elke week bloemen meebrengt. Als je achter de voordeur kon kijken zou je er wellicht heel anders over denken.

Eerzucht is funest voor de band met je paard, maar komt echt niet alleen in de wedstrijdring voor. Ik ken een hele lieve en kundige (klassieke) dressuurtrainster, die veelal met bit rijdt, maar wiens paard ik met plezier zou zijn. Ik ken ook een natuurlijke trainer met een enorm ego, die fanatiek anti-bit is, maar wiens paard ik absoluut niet zou willen zijn. Ik bedoel maar… Uiteindelijk gaat het er steeds weer om wie jij als mens bent; als je eerlijk, oprecht en liefdevol bent zal je paard zich hoe dan ook gelukkig prijzen.

Lees hier Nanda haar vorige column Goudlokje en de drie paarden.